Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Dit forum is door iedereen (zowel lid als niet-lid) te bekijken. Er kan hier ook gereageerd worden door niet-leden. Heb je als niet-lid een vraag over deze site/forum of over JJGV? Stel 'm hier.
MichelleM

Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door MichelleM » za aug 06, 2011 21:30

Lieve mensen,

Ik lees al een tijdje mee op het openbare deel van het forum (ik put veel steun uit het idee dat het nooit meer zo leuk wordt als het was, het wel weer beter wordt dan het is). Nu heb ik een vraag en ik hoop dat er mensen zijn die kunnen en willen adviseren. Ik zal eerst iets over mezelf/onze situatie vertellen.
Ik ben Michelle, 37 jaar oud, getrouwd met Patrick (39) en we hebben 2 prachtige kindjes, een dochter van 4 en een zoon van 1.5 jaar.
Tien jaar (en twee weken) geleden is er bij mijn man kanker geconstateerd. Hij heeft lang en dapper gestreden, maar inmiddels moeten we constateren dat hoewel het een heroisch gevecht is, er een heel onterechte winnaar uitrolt. Daarom willen we maandag met de huisarts de volgende fase gaan opstarten; het euthanasie traject.

Ik weet dat wij niet het enige stel met (hele) kleine kinderen zijn die in deze situatie zitten of gezeten hebben. Vandaar mijn vraag. Ik ben op zoek naar ervaringen, tips en adviezen om met name onze 4-jarige dochter een beetje voor te bereiden op wat er gaat komen. Het begrip 'dood' is voor haar nog zo abstract dat ze er weinig mee kan. Verder praten we er al wel veel over, weet ze dat haar papa heel erg ziek is en dat hij nog maar kort bij ons zal zijn...

In de hoop dus dat dit openbare deel ook door de 'ervaringsdeskundigen' gelezen wordt, ontvang ik heel graag reacties. Alvast heel erg bedankt. En iedereen die mij helaas al voor gegaan is in dit traject; gecondoleerd en heel veer sterkte en kracht.

Michelle

Gebruikersavatar
marjat
Vriend(in) van JJGV
Vriend(in) van JJGV
Berichten: 760
Lid geworden op: do jun 14, 2007 15:44
Reden voor lidmaatschap: Mijn naam is Marja. Juli 2006 is mijn man verongelukt. We hebben een zoon en een dochter van inmiddels 25 jaar.
Locatie: Zwijndrecht

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door marjat » zo aug 07, 2011 0:19

Hallo Michelle,

Wat een moeilijke en verdrietige situatie is het, waar jullie je in bevinden. Maar ook straalt er veel kracht uit: je wilt zoveel mogelijk de regie in eigen hand houden.

Ervaring kan ik niet bieden: mijn man is 5 jaar geleden verongelukt; onze kinderen, een tweeling, waren toen 14 jaar oud. Een afscheid was voor ons niet mogelijk.
Maar terwijl ik je verhaal las vroeg ik me af in hoeverre je kinderen moet voorbereiden. Je dochter weet al heel veel, dat papa heel ziek is en niet meer beter kan worden. Voor een kind is dat al niet te bevatten. Vraag: Is het belangrijk om haar ook voor te bereiden hoe, of kan dat wachten tot later, als ze zelf met vragen komt. Ik bedoel zeker niet dat je dingen moet verzwijgen als ze jullie nu vragen stelt, maar je kunt minder uitgebreid zijn in je informatie.

Waarschijnlijk heb je niet veel aan mijn reactie. Er zijn mensen op de site met jonge kids, waarvan de partner ziek is geweest. Ik hoop dat je ook van hen reacties zult krijgen.

Hoe raar gezegd ook: ik hoop dat jullie met je gezin ondanks alle moeite en verdriet, ook heel veel liefde mogen ervaren in de periode die voor je ligt.
Warme groet, marja.

Rianne
Berichten: 16
Lid geworden op: ma jul 11, 2011 0:17
Reden voor lidmaatschap: Mijn man is nu een jaar geleden overleden aan de gevolgen van kanker. Onze zoon was op dat moment 1 jaar en 9 maanden.
Locatie: Wassenaar

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door Rianne » zo aug 07, 2011 0:54

Michelle,

Allereerst wil ik jullie heel veel sterkte wensen. Helaas weet ik in wat een moeilijke periode jullie nu zitten. Ons zoontje was pas 1,5 jaar toen we hoorden dat mijn man ernstig ziek was en 1 jaar en 9 maanden toen hij overleed. Ondanks dat je misschien denkt dat hij te jong was om het te begrijpen, heeft hij mijns inzien erg bewust mee gemaakt. voor zover mogelijk op deze leeftijd natuurlijk. Hem erop voorbereid dat zijn papa ging overlijden heb ik niet, in de hoop - tegen beter weten in - dat het tij zou keren.
Wel ben ik in de periode voor het overlijden op zoek gegaan naar een boekje om een en ander uit te leggen aan de kleine man. In ons geval werd het "lieve oma pluis" van Dick Bruna. Ik heb dit een soort van herschreven naar "lieve papa" en ben dit direct na mijn mans overlijden gaan voorlezen, hoe moeilijk ik dit zelf ook vond. Ik heb het idee dat het hem wel iets hielp bij het begrijpen.
Ook heeft mijn man nog 2 dagen thuis opgebaard gelegen, zodat de kleine af en toe kon gaan kijken en zou zien dat papa echt niet meer op zou staan.

Natuurlijk is 4 een heel andere leeftijd, maar ik heb het gevoel dat dit voor ons mannetje een goede manier van afscheid nemen is geweest. Voor zover mogelijk.

NOgmaals heel veel sterkte.

Rianne

Gebruikersavatar
kor
Vriend(in) van JJGV
Vriend(in) van JJGV
Berichten: 474
Lid geworden op: vr jan 02, 2009 2:32
Reden voor lidmaatschap: Ben sinds 3 oktober 2008 weduwnaar (wat een afschuwelijk woord), niet jong meer, maar volgens mij maakt het niet zoveel uit hoe oud je bent om dit verdriet te kunnen delen/verdragen
Locatie: Sappemeer

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door kor » zo aug 07, 2011 1:51

Mijn kleindochter was 4 jaar oud toen mijn vrouw volkomen onverwachts stierf. Niet vergelijkbaar dus met jouw situatie, want er was totaal geen sprake van "voorbereiden op". Aangezien we al die vier jaren twee dagen per week voor haar hadden gezorgd (moeder en kind hebben nog twee jaar bij ons in huis gewoond) was de band tussen kleinkind en oma wel heel sterk.

Na het overlijden hebben we haar dan ook zo "gewoon" mogelijk verteld wat er was gebeurd, en haar ook afscheid laten nemen van mijn vrouw en mee laten helpen/doen met de begrafenis en de rituelen daaromheen. Dat kon ze in elk geval goed aan en ik geloof ook, dat het goed is geweest voor haar om het zo te doen. Op die leeftijd is het allemaal nog niet heel eng, maar ze begreep er toch ook wel weer genoeg van dat ze oma nooit meer zou zien na de begrafenis.

Ook ik heb Oma Pluis voorgelezen, dat was voor mij moeilijker dan voor haar, maar ook fijn om te doen. Het gaf haar in elk geval de herkenning dat ook anderen dit kon overkomen, en het was een handvat voor haar om er nog eens over te praten en te vragen.

We hebben later wel gemerkt dat we het initiatief en de vragen vanuit haarzelf moesten laten komen. In het begin gaat zo'n kind mee in de roes van de dag, is het allemaal misschien zelfs nog wel een beetje spannend. Maar net zoals bij ons volwassenen, ook bij haar duurde het een paar maanden voordat ze echt ging beseffen en begrijpen wat dit allemaal betekende, dat je iemand dus echt volledig kwijt kunt raken en nooit meer terugzien. Gevolg: angstig op school, niet willen dat haar moeder wegging (iets waar ze nog nooit last van had gehad), allemaal heel logisch maar het kan nog een behoorlijk drama worden. Maar kinderen hebben een heel goed vermogen om alles wat verdrietig is op een veilig plekje weg te stoppen, en de kunst is dat je het daar als volwassene mooi laat zitten tot ze het zelf weer even tevoorschijn halen.

Ik kan het dan ook wel eens zijn met Marja, probeer zo veel mogelijk in te spelen op haar vragen, wees daar eerlijk en open in, maar meer dan dat is volgens mij alleen maar schadelijk.

Tja, en natuurlijk alvast veel sterkte voor de komende periode, die gaan jullie nodig hebben.

Groet
Kor
Ik erken maar één wet:
léven.
Allen, die wegkwijnen aan een verdriet verraden het
en dat wil ik niet.
(H.Marsman - Lex Barbarorum)

mulmol

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door mulmol » zo aug 07, 2011 2:15

Hallo,

Toen mijn man overleed waren mijn kinderen al volwassen, wat ik je wel vertellen is over de euthanasie. Mijn man is in februari dit jaar overleden, ook wij hadden alles geregeld voor de euthanasie. Op een zondag was het zover het ging niet meer en hij wilde ook niet meer. Helaas blijkt dan dat euthanasie niet mogelijk is in het weekend, dit is alleen mogelijk van maandag t/m vrijdag omdat er een 2e arts moet komen en dit kan niet in het weekend.

Misschien heb je hier iets aan want wij hadden het graag geweten.

Heel veel sterkte.

MichelleM

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door MichelleM » zo aug 07, 2011 10:03

Lieve allemaal,

Bedankt voor jullie reacties tot zover. Het helpt écht. Het is zo gek dat je doordat je het gevoel hebt de touwtjes in handen te hebben, je je kunt voorbereiden op iets waar je je niet op voor kúnt bereiden...
Vorig jaar toen het een periode ook heeeel slecht ging, ben ik ook in gesprek geweest met een orthopedagoog. Ook zij gaf aan om het zoveel mogelijk vanuit het kind te laten komen, dus dat doen we ook zoveel mogelijk. Maar Jasmijn, onze oudste, heeft het er best vaak over. Dan zegt ze eerst dat papa heel erg ziek is, en dan volgt daarna de vraag of hij dan ook eerder doodgaat en als ik dan antwoord dat ik denk dat dat inderdaad gebeurd, wordt ze daar heel verdrietig van (en ik ook natuurlijk). Gister vroeg ze ineens hoeveel nachtjes nog voordat hij dood gaat, dus ze krijgt er echt wel heel veel van mee. We hebben er bewust voor gekozen om de informatie en gesprekken niet bij haar weg te houden, maar zeker bij de heftige gesprekken van nu kiezen we natuurlijk wel de momenten waarop ze niet in de buurt is om dingen te bespreken. Maar de kinderen, dus ook de jongste, pikken zoveel gevoelens op. Emoties bij ons, maar ook bij de familie en vrienden die langs komen.

Toen de vader van mijn man destijds overleed lag hij opgebaard in huis. Dat hebben wij toen allebei als heel mooi en waardig ervaren en willen dat straks eigenlijk ook doen, inderdaad ook zodat we allemaal nog bij Patrick kunnen zijn en dat de kindjes 'begrijpen' dat hij echt niet meer wakker wordt, niet slaapt. En het 'helpen' is denk ik ook wel heel goed, we laten haar nu ook zoveel mogelijk helpen (glaasje water aangeven voor de medicijnen, pleister plakken na het zetten van een prik, etc.), ik hoop dat ik dat niet vergeet als er zoveel geregeld moet worden... Ik zal ook op zoek gaan naar het boekje van Nijntje en zal dit dan ook een beetje ombouwen (ik heb hier eerder wel naar gekeken, maar heb het niet gekocht omdat ik dan bang was dat ze zouden denken dat oma dood zou gaan ipv papa).

Ik merk wel dat ik alleen maar bezig ben met de hele nabije toekomst, en dat terwijl de impact natuurlijk veel groter gaat zijn. Daar zie ik zo tegenop, dat de kindjes van onbevangen gaan naar zo'n enorm verlies met zich meedragen...

In ieder geval heel erg bedankt voor jullie reacties. Ik realiseer me dat het voor jullie ook heftig en confronterend is en weer herinneringen terugbrengt...

Michelle

Ellen van O

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door Ellen van O » di aug 09, 2011 16:28

Beste Michelle,

Mijn man heeft zelfmoord gepleegd en ik heb 2 kinderen. De oudste was toen 4 jaar en de jongste 3 jaar.
Toen mijn man een psychose had en spoorloos was verleden jaar heb ik aan zijn psychiater gevraagd hoe
ik daar met mijn kids mee om moet gaan. Hij zei eerlijk zijn, maar niet belasten met details. De details pas geven als ze er om vragen.
Wees ten aller tijden eerlijk.
Toen mijn dochter op een gegeven ogenblik vroeg waar papa was, heb ik geantwoord dat mama dat niet wist maar hoopte dat ik snel
met haar oom papa kon ophalen en naar een ziekenhuis brengen. Zij was daar gerust op. Gelukkig gebeurde het zo ongeveer.
Verder heb ik voortdurend gezegd dat papa erg ziek was (hij werd toen depressief). Op de dag dat mijn man zelfmoord pleegde heb ik de kinderen verteld dat ze toch wisten dat papa heel erg ziek was en dat er nu iets ergs was gebeurd. Papa kon niet meer en heeft er een einde aan gemaakt.
Mijn oudste vroeg toen hoe en ik vertelde haar dat ze wist dat ze van mama niet met een touw om haar nek mocht spelen. Papa had wel een touw om zijin nek gedaan en was toen dood gegaan (ik gaf geen details dat het bij ons in huis was en de plek waar, daar vroeg ze immers ook niet om). Mijn jongste zei toen dat ik dan niet dood mocht gaan want anders hadden ze niemand meer. Ik zei toen dat ik heel oud wilde worden. Waarop mijn dochter zei: het leven heeft een begin en een eind...
Kinderen mogen best verdrietig zijn en leren dat het bij het leven hoort. Het is immers ook erg verdrietig. Ik kan nu na bijna 7 maanden later wel zeggen dat het goed met mijn kinderen gaat. Ze zijn nog volop kind en hebben vertrouwen. Ik heb door steeds de vragen van mijn jongste een testament op laten maken, dat het duidelijjk is dat mocht er iets met mij gebeuren dat het dan duidelijk is waar zij heen gaan. Mijn jongste heeft het sinds dat testament nooit meer over dat ik ook dood ga.
Ik hoop dat je er wat aan hebt... Heel veel sterkte in de komende periode!!!

Groetjes,
Ellen

MichelleM

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door MichelleM » ma aug 15, 2011 16:56

Beste allen,

Nogmaals dank voor jullie reacties. Ik heb toch nog een vraag en hoop op jullie advies. Gezien verdere verslechteringen is besloten de datum te vervroegen naar 18 augustus, aanstaande donderdag dus. Nu heb ik nog een concrete vraag: wanneer vertel ik dat aan de kindjes? Woensdag of donderdag (voor of na)? Tips en adviezen zijn wederom zeer welkom!

Nogmaals dank.

Met vriendelijke groet,

Michelle

ivanti
Vriend(in) van JJGV
Vriend(in) van JJGV
Berichten: 213
Lid geworden op: wo aug 01, 2007 23:59
Reden voor lidmaatschap: Ik ben 6 weken geleden mijn vriend van 35 jaar verloren. Hij is overleden door een acute hartstilstand en ik blijf achter met 2 zoontjes: de oudste wordt in het najaar 4 en de jongste is nu 9 maanden oud.
Locatie: Zuid Holland
Contacteer:

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door ivanti » di aug 16, 2011 11:41

Pfff, heftig zeg. Bij ons was de dood er van het ene op het andere moment, dus totaal geen "traject" eraan vooraf. Maar mijn oudste zoon was toen nog geen vier jaar oud, dus qua leeftijd wel vergelijkbaar. Met hem ben ik vrijwel meteen naar een orthopedagoog gegaan. Zij adviseerde in alles eerlijk te zijn naar hem. Niet al teveel in details te treden, maar wel altijd eerlijk antwoord te geven, aangepast naar zijn leeftijd. Ik heb ik weet niet hoeveel keer moeten vertellen aan hem dat papa echt niet meer terugkwam, nu niet, volgende week niet en ook volgend jaar niet. Wat ik daarmee wil zeggen is dat kinderen op die leeftijd veel moeite hebben met het woord "nooit". Ze hebben geen tijdsbesef. Papa komt nooit meer terug, papa blijft voor altijd dood. Dat begreep hij niet. Hou er rekening mee dat je vaak het verhaal opnieuw zal moeten vertellen simpelweg omdat het bij die kleintjes niet "aankomt". Mijn zoon nam het voor kennisneming aan en ging weer spelen. Na een uur kwam hij vragen stellen. En daarna weer, en daarna weer. Het is pijnlijk maar je zal het (waarschijnlijk) vaak meoten uitleggen. Snap je wat ik bedoel? Ik (mijn zoon)heb heel veel gehad aan de orthopedagoog, misschien een idee om haar daar heen te laten gaan? Sterkte!!!

EllenvanO
Berichten: 44
Lid geworden op: vr mar 25, 2011 22:18
Reden voor lidmaatschap: Ik ben Ellen, 42 jaar en op 11 januari 2011 en om en uur of 11 heb ik mijn man verloren. Ik heb 2 kleine kinderen 1 van 3,5 jaar en 1 van bijna 5. Mijn man, Tim, heeft zelfmoord gepleegd.
Locatie: Bathmen

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door EllenvanO » wo aug 17, 2011 10:38

Hoi Michelle,

Jee heftig hoor, dat het versneld moest worden. Ik zou vooral op je eigen intuitie afgaan met wanneer je het gaat vertellen.
Misschien heeft je partner nog een goed advies. Het gaat om hem! Misschien kan/wil hij het zelf vertellen?
Ja een goed moment zal er waarschijnlijk niet komen. Dat zou je moeten creeeren. Je kan evt vragen hoe ze over de ziekte van papa
denken... Misschien heeft je kind het dan ook wel over de dood (misschien ergens gehoord..).

Ik heb het net aan mijn dochter gevraagd. Mijn dochter was 4 toen mijn man zelfmoord pleegde en is nu 5 jaar. Toen ik jouw dillema aan haar voorlegde, zei ze dat ze het wel van tevoren had willen weten en dan het liefst 1 dag. Dan had ze afscheid kunnen nemen..... Ik vroeg het ook net aan mijn zoontje van 3 jaar en die had het ook van tevoren willen weten.
Misschien is het wel het beste om er geen nacht tussen laten zitten......

Heel veel sterkte!
Ellen

MichelleM

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door MichelleM » wo aug 17, 2011 11:56

Ellen, bedankt voor je reactie en het navragen. We hebben het uiteindelijk gister verteld, terwijl we met zijn vieren op het bed zaten. Onze dochter moest heel erg huilen maar stelde gelijk daarna een heleboel praktische vragen; hoe weet ik dan welk sterretje papa is? En kunnen we niet een hele grote ladder maken om papa te pakken? Echt heel zoet. Vanmorgen kwam ze de trap af en zei ze halverwege 'nu is er 1 nachtje voorbij. Morgen gaat papa dood'. Het is natuurlijk maar de vraag hoeveel ze ervan begrijpt, maar ik denk wel dat de situatie en alle intense gevoelens die door het huis zweven een beetje duidelijker worden. Het voelt goed, dus dat zal het ook wel zijn.

Ivanti, jij ook bedankt. Ik snap inderdaad wat je bedoelt. Het lijkt me heftig het steeds opnieuw te moeten vertellen, zeker op onverwachte momenten. Maar ik zal al lang blij zijn als ze erover durft en wil praten....

Groetjes, Michelle

EllenvanO
Berichten: 44
Lid geworden op: vr mar 25, 2011 22:18
Reden voor lidmaatschap: Ik ben Ellen, 42 jaar en op 11 januari 2011 en om en uur of 11 heb ik mijn man verloren. Ik heb 2 kleine kinderen 1 van 3,5 jaar en 1 van bijna 5. Mijn man, Tim, heeft zelfmoord gepleegd.
Locatie: Bathmen

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door EllenvanO » vr aug 19, 2011 12:03

Hoi Michelle,

Goed dat je het verteld hebt. Ik ben benieuwd hoe het met jullie gaat.

Heel veel sterkte!
Ellen

MichelleM

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door MichelleM » za aug 20, 2011 1:11

Ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik me voel. Leeg. Onwerkelijk. Bizar. Ik ben voor Patrick met name heel blij dat hij rust heeft, niet meer hoeft te knokken. Maar zelf heb ik nu het gevoel dat ik behoorlijk geleefd wordt. Wat komt er veel bij kijken! Extra vreemd is dat ik totaal niet het idee/gevoel/besef heb dat hij er niet meer is... Als ik in zijn kist kijk, is het net alsof hij slaapt. En dat deed hij de laatste weken sowieso heel veel. Bovendien ziet hij er nu beter uit dan dat hij er in tijden uitgezien heeft. De gespannen kaak is weg en de berusting is zichtbaar.

Dankzij de kindjes is het momenteel echt een lach en een traan. Ik vind het hartverwarmend hoe druk ze zijn met het kliederen op de kist. En hoe vaak ook de jongste een stoel bijschuift om papa even te aaien. De oudste heeft het bij vlagen heel moeilijk; dat schiet van intens verdriet tot afgeleid zijn door het bezoek/post/telefoon/speelgoed etc. En als de situatie niet zo in-triest zou zijn, zouden sommige uitspraken echt fenomenaal zijn (van 'hoe wordt je dan een sterretje tot - tegen mijn moeder - mijn mama is weer verdrietig, maar ik kan haar nu echt even niet troosten hoor. Ik ben ook druk!)

ivanti
Vriend(in) van JJGV
Vriend(in) van JJGV
Berichten: 213
Lid geworden op: wo aug 01, 2007 23:59
Reden voor lidmaatschap: Ik ben 6 weken geleden mijn vriend van 35 jaar verloren. Hij is overleden door een acute hartstilstand en ik blijf achter met 2 zoontjes: de oudste wordt in het najaar 4 en de jongste is nu 9 maanden oud.
Locatie: Zuid Holland
Contacteer:

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door ivanti » za aug 20, 2011 9:15

Leeg, onwerkelijk, bizar...heel herkenbaar Michelle...gecondoleerd met het verlies van je man en de vader van je kids... Veel sterkte, kracht en wijsheid gewenst bij het geregel waar je nu in zit. En als je de tijd en de puf kan vinden, probeer je dan aan te melden. Op het gesloten stuk van het forum vind je veel meer dan in het openbare gedeelte. Troost, erkenning en herkenning zijn waarschijnlijk nu heel belangrijk. En dat kan je hier vinden.

Nogmaals sterkte...

alice
Berichten: 559
Lid geworden op: ma mei 31, 2010 18:14
Reden voor lidmaatschap: Ik was al lid en mis toch nog altijd het wederzijds begrip van lotgenoten.
Alfred is plotseling overleden 26 januari 2007. Achtergebleven met 2 lieve jongens van toen 4 en 6, nu 12 en 10. Sinds september 2012 ben ik hertrouwd met Jeroen.
Locatie: Hardenberg

Re: Tips gezocht: euthanisie-hoe voorbereiden kinderen (4 & 1)?

Bericht door alice » do aug 25, 2011 14:03

Pf, lees dit allemaal nu pas,..25 augustus. Je man is nu al begraven of gecremeerd. In hoeverre kun je kinderen voorbereiden en begeleiden in zo'n intens verdriet en gemis. Wilde je allereerst condoleren met dit ingrijpende verlies en adviseren om je hier aan te melden. Mijn ervaring met kinderen en rouw is wel dat ze niet altijd maar verdrietig zijn. Het zijn en blijven kleine kinderen. Ze kunnen ineens verdrietig zijn en dan weer opspringen met bijv 'zullen we op de trampoline?' Het voorbereiden van kinderen op het overlijden van een ouder, of het vertellen achteraf. Beiden zijn ontzettend zwaar. Heel veel sterkte voor de komende tijd. Alleen met je kinderen achterblijven. Het is verdraaid zwaar en onwerkelijk. Nu zit je vast nog in een roes...

Plaats reactie