Zwanger worden of niet

Dit forum is door iedereen (zowel lid als niet-lid) te bekijken. Er kan hier ook gereageerd worden door niet-leden. Heb je als niet-lid een vraag over deze site/forum of over JJGV? Stel 'm hier.
Plaats reactie
Anoniempje

Zwanger worden of niet

Bericht door Anoniempje » do jan 24, 2013 12:54

Hoi allemaal,

Ik sta voor een lastige keus en weet niet wat ik moet doen. Mijn vriend is ongeneselijk ziek en heeft waarschijnlijk nog maar maximaal 2 jaar te leven maar momenteel kan hij ook zijn bed niet meer uit. 1 van zijn wensen is dat we snel gaan trouwen. De andere wens is dat hij graag een kind zou willen van ons twee. Ik ben daar nog helemaal niet aan toe, ik ben 24 en ben nog niet toe aan het verzorgen van een kind en ik wil nog van alles wat niet gaat met een kindje. Het gaat nu allemaal zo snel. Hij wil graag een kindje omdat dan toch een deel van hem achterblijft. Wanneer hij niet ziek zou zijn geweest hadden we over een tijd echt wel een kinderwens maar nu nog niet. Ik sta er dadelijk alleen voor en dan? En wat houdt het in voor het kind om geen vader meer te hebben? Is het wel eerlijk ten opzichte van het kindje? Heeft iemand ook in zo’n situatie gezeten? Wat heb je toen gedaan en waarom? Het is zo dubbel.
Dank je voor welk antwoord dan ook

Gebruikersavatar
kor
Vriend(in) van JJGV
Vriend(in) van JJGV
Berichten: 478
Lid geworden op: vr jan 02, 2009 2:32
Reden voor lidmaatschap: Ben sinds 3 oktober 2008 weduwnaar (wat een afschuwelijk woord), niet jong meer, maar volgens mij maakt het niet zoveel uit hoe oud je bent om dit verdriet te kunnen delen/verdragen
Locatie: Sappemeer

Re: Zwanger worden of niet

Bericht door kor » vr jan 25, 2013 18:35

Moeilijk voor jou, dat snap ik. Maar sommige wensen zijn nu eenmaal onvervulbaar, zelfs als je weet dat je dood gaat. Je vriend zal zich toch ook moeten realiseren wat een enorme opgave hij van je vraagt, om in je eentje een kind op te moeten voeden waar je zelf al van aangeeft dat je er nog niet aan toe bent. En een kind die zijn vader nooit zal kennen, pfff...

Als je vriend zo graag "iets van zichzelf" wil achterlaten (iets wat ik overigens heel goed begrijp), dan kunnen jullie overwegen om zaad van hem ingevroren te bewaren. Maar ik zou wel open erover zijn, er zijn geen garanties te geven dat jij of eventueel iemand anders er ooit gebruik van zal maken. Er gaat nog zoveel veranderen in je leven...

In elk geval heel veel sterkte de komende tijd voor jou en je vriend, en bedenk, dit is iets dat je maar één keer goed kunt doen. Er zijn geen herkansingen. Dus luister heel goed naar wat je zelf wilt en wees daar eerlijk in, ook naar je vriend toe.
Ik erken maar één wet:
léven.
Allen, die wegkwijnen aan een verdriet verraden het
en dat wil ik niet.
(H.Marsman - Lex Barbarorum)

Gebruikersavatar
marjat
Vriend(in) van JJGV
Vriend(in) van JJGV
Berichten: 760
Lid geworden op: do jun 14, 2007 15:44
Reden voor lidmaatschap: Mijn naam is Marja. Juli 2006 is mijn man verongelukt. We hebben een zoon en een dochter van inmiddels 25 jaar.
Locatie: Zwijndrecht

Re: Zwanger worden of niet

Bericht door marjat » vr jan 25, 2013 22:32

Ik vind het heel knap dat je in deze lastige situatie nog zo helder kunt nadenken. Want je noemt nogal een paar punten die heel belangrijk zijn. Heel moeilijk om nu over zo'n stap in het leven na te moeten denken onder deze verdrietige omstandigheden.

Ik ben het eens met alles wat Kor in zijn bericht aangeeft.
Daarnaast is het volgende misschien een idee: bijna niet te doen, maar probeer allebei eens de situatie van je eventuele kind in te denken. En dan vanuit een kinderstandpunt, en ook hoe je er nu als volwassene over zou denken.

Ik wens jullie heel veel liefde en sterkte in de moeilijke komende periode.

Lieve groet, Marja

Gebruikersavatar
Lin76
Berichten: 923
Lid geworden op: vr sep 17, 2010 23:16
Reden voor lidmaatschap: Hallo, ik ben Linda. Na 6 lange en heftige ziekte jaren, is mijn man op 31-8-2010 overleden. Samen met mijn 2 kinderen (destijds 4 en 6) proberen we ons leven weer op de rit te krijgen, en te houden.
Locatie: Westen van Nederland
Contacteer:

Re: Zwanger worden of niet

Bericht door Lin76 » za jan 26, 2013 15:34

Hallo,

Ik ben het eens met bovenstaande. Het is zeker begrijpelijk waarom hij het zou willen. Maar je geeft zelf al aan nog niet toe te zijn aan een kind. Daarbij is jullie situatie nú al heel zwaar, laat staan dat je daarbij nog zwanger zou raken en een kindje zou krijgen, wat ook allemaal al heel intens is. Veel wijsheid en sterkte!
Afbeelding


~Voor Altijd Verbonden Met Ons Hart~

Gebruikersavatar
Martijn
Berichten: 20
Lid geworden op: do dec 11, 2008 17:29
Reden voor lidmaatschap: Mijn naam is Martijn, ik heb op 19 juli 2007 mijn vrouw verloren aan kanker na een ziekteperiode van 8 jaar. Mijn vrouw was nog erg jong toen zij stierf, wij zijn 21 jaar samen geweest en wij zijn in 1996 getrouwd. Mijn vrouw had twee jonge dochters toen ik haar ontmoette.
Locatie: Amsterdam
Contacteer:

Re: Zwanger worden of niet

Bericht door Martijn » di jan 29, 2013 16:59

Beste Anoniempje,

Interessante stelling. Het klinkt misschien erg egoïstisch van mij maar omdat je geliefde ongeneeslijk ziek is, ben jij uiteindelijk de enige die overblijft en in deze zaak is het naar mijn mening van belang, "wat wil jij, niet wat hij wilt?"

Hou je genoeg van hem om een kind van hem te willen maar zoals je zei, 'ik ben nog niet toe aan een kind!', heb ik het gevoel dat je het alleen voor hem doet en dat is niet goed, vind ik! Je bent nog erg jong en de kans is erg groot dat je in de toekomst een nieuwe relatie tegen het lijf loopt waarbij de kinderwens wel gevuld kan worden of althans op een betere manier.

Maar is de liefde zo sterk, dat je het zelf erg graag wilt om iets van hem te hebben na zijn overlijden, zou ik het wel doen!

Maar het is en blijft een moeilijke beslissing!

Heel veel sterkte,

Martijn.

Vrouwke
Berichten: 21
Lid geworden op: do sep 06, 2012 9:22
Reden voor lidmaatschap: 6 augustus mijn man verloren aan kanker. Samen een zoontje van bijna 4. We hebben beiden 2 kids uit een eerder huwelijk.
Locatie: Etten-Leur

Re: Zwanger worden of niet

Bericht door Vrouwke » wo jan 30, 2013 7:58

Hoi Anoniempje,

Ook ik sluit me bij de vorige schrijvers aan. Mijn man raakte ongeneeslijk ziek toen ons zoontje net 1 jaar was, en was 3 toen mijn man, zijn papa, overleed.

Het vind het eerlijk gezegd diep triest voor al die jonge kinderen dat ze een ouder, in dit geval en ook in jouw geval, hun papa moeten missen. Ik had geen keus meer, die kleine jongen was er al. Maar als ik in jouw schoenen had gestaan had ik het niet gedaan.

Je bent nog zo jong, je kunt nog een heel mooi leven opbouwen, zonder dat je daarbij je vriend nu ook maar iets tekort doet. Je kunt hem nu je onvoorwaardelijke liefde en steun geven, dat is heel wat waard als je ongeneeslijk ziek bent, geloof me maar.

Volg je hart vrouwtje en niet de wens van je vriend. En als ik eerlijk ben, en dat ben ik, dan zou jou vriend, als hij zoveel van jou houdt, dat beter niet van je vragen.

Liefs, wijsheid, dikke knuff. Sacha
Op het pad der vriendschap bloeien de mooiste bloemen. Ze heten verdraagzaamheid, eerlijkheid, hulpvaardigheid en vertrouwen.

Eerlijkheid is een heel duur kado. Verwacht het niet van goedkope mensen.

MichelleM
Berichten: 113
Lid geworden op: zo aug 21, 2011 21:11
Reden voor lidmaatschap: Ik had alles: een leuke man, een prachtige dochter (2007) en een heel lief ventje (2009). Maar op 18-8-2011 is Patrick na 10 jaar strijd tegen kanker overleden. Hoewel we wisten dat het eraan zat te komen, komt het toch onverwacht... Elke dag is er één is een blog over zijn strijd en ons leven: http://michellem-wonderenbestaan.blogspot.com
Locatie: Koog aan de Zaan
Contacteer:

Re: Zwanger worden of niet

Bericht door MichelleM » vr feb 01, 2013 18:08

Jeetje wat een dilemma... Volg je hart is mijn advies. Ook ik ben het eens met de voorgaande reacties. Maar aan de andere kant... mijn leven nu zou 'makkelijker' zijn als de kindjes er niet waren, maar ik ben zo dankbaar en blij dat ze er wél zijn. Mijn man was terminaal toen wij (samen besloten, waarbij ik het heel graag wilde) probeerden zwanger te worden. Hij zou toen nog maximaal zo'n anderhalf jaar leven, maar heeft uiteindelijk nog 5 jaar geleefd. Hij heeft in de vijf jaar twee hele slechte periodes gehad, die steeds samenvielen met een naderende bevalling. Ik heb de sterke overtuiging dat dat hem er die twee keer doorheen heeft getrokken.

Ook ben ik tijdens zijn ziekte heel erg veranderd, andere behoeftes gekregen, volwassener geworden. Maar dat herkende ik zelf pas na zijn overlijden.
Moeilijke situatie. Nu eerst maar eens wennen aan deze nieuwe realiteit, en wie weet wat er komt. Ik zou er in ieder geval niet in meegaan als het voor jou niet goed voelt. Zoals gezegd is een kindje wel voor de rest van je leven....

Sterkte, Michelle
Op 18-8-2011 is Patrick na 10 jaar strijd tegen kanker overleden. Lang hebben we in een wonder geloofd.
Het gat voor mij (1974),Jasmijn (2007) & Thijmen (2009) is groot.
Http://michellem-wonderenbestaan.blogspot.com" onclick="window.open(this.href);return false;.

MichelleM
Berichten: 113
Lid geworden op: zo aug 21, 2011 21:11
Reden voor lidmaatschap: Ik had alles: een leuke man, een prachtige dochter (2007) en een heel lief ventje (2009). Maar op 18-8-2011 is Patrick na 10 jaar strijd tegen kanker overleden. Hoewel we wisten dat het eraan zat te komen, komt het toch onverwacht... Elke dag is er één is een blog over zijn strijd en ons leven: http://michellem-wonderenbestaan.blogspot.com
Locatie: Koog aan de Zaan
Contacteer:

Re: Zwanger worden of niet

Bericht door MichelleM » ma apr 22, 2013 11:56

Hallo Marloes,

Wat heftig dat dit jullie nog een keer moet treffen.
De belangrijkste reden waarbij er bij ons, ondanks dat mijn man toen al terminaal was en heel slecht ging, een tweede kindje is gekomen (met dank aan IVF - door de medicatie was een natuurlijke zwangerschap geen optie meer) was inderdaad omdat ik heel graag een broertje/zusje voor mijn dochter wilden. Ik ben tenslotten ook 34 jaar ouder dan zij is, en ik dacht bovendien dat zij meer 'kind' zou kunnen blijven als er een broertje/zusje bij zou komen als mijn partner dan zou komen te overlijden. Naast dat de jongste echt een zonnestraaltje is (maar ik wel schuldgevoel richting hem voel mbt het niet hebben gekend van zijn vader), ben ik iedere dag blij en dankbaar dat hij er wel is gekomen. Mijn twee kindjes zijn inderdaad nog steeds kind, ondanks het heftige verlies van hun vader, en houden elkaar - en mij - goed in balans. Mijn angstvisioen was altijd een kind van een jaar of 8 naast haar moeder op de bank, veel te volwassen voor haar leeftijd, door wat ze samen hebben meegemaakt. Ik ben dan ook heel blij dat datzelfde meisje nu - richting 2 jaar na het overlijden - een prachtig, vrolijk KIND is van 6, die wel gevormd is door wat er gebeurd is, maar er niet door is getekend. En volgens mij is dat voor een groot deel ook dankzij haar broertje... Veel wijsheid met je beslissing!
Op 18-8-2011 is Patrick na 10 jaar strijd tegen kanker overleden. Lang hebben we in een wonder geloofd.
Het gat voor mij (1974),Jasmijn (2007) & Thijmen (2009) is groot.
Http://michellem-wonderenbestaan.blogspot.com" onclick="window.open(this.href);return false;.

Plaats reactie